Vanaf dat ik klein was zat ik al in de hulpverlening. Altijd had ik het gevoel anders te zijn dan andere kinderen alleen wist ik niet wat en waarom. Tegen mijn 16e kreeg ik te horen dat ik waarschijnlijk een vorm van Autisme had. Ik wist niet wat dat in hield en had een Rain-man idee er bij. Met deze informatie heb ik (behalve het thuis verteld) niks gedaan. Ook mijn behandelaar toen die tijd heeft er niks mee gedaan. Geen onderzoeken, geen informatie en ook mijn ouders niet ingelicht. Daar kon ik het mee doen en mijn sessies liepen ten einde.
Na meerdere opleidingen niet afgemaakt te hebben ben ik gaan werken.
Ik liep hier tegen verschillende dingen aan, raakte in een depressie en kwam thuis te zitten. Ook hier mee ben ik weer hulp gaan zoeken. Het moest toch ergens van daan komen dat ik niet goed kon functioneren... Deze hulp verleners hebben (ondanks het dossier waar in staat dat ik naar alle waarschijnlijkheid een aan ass gerelateerde stoornis had) vrij weinig voor mij kunnen betekenen. Ze behandelde de bovenliggende problemen en doken er niet dieper in. Zo kwam het dat het steeds een poosje goed ging en ik daarna weer terug zakte.
Ik ben opgenomen geweest omdat ik het leven helmaal zat was en niet met de spanningen om me heen kon leven. Hier hebben ze (balve rust en struktuur) niks voor me kunnen doen.
Na een hele tijd thuis gezeten te hebben ben ik weer aan het werk gegaan. Ik was het thuis zitten zat en wilde werken. Aan mijn wilskracht lag het niet maar ook hier ging het mis. Weer liep ik tegen problemen op waar ik niks mee kon.
Uiteindelijk heb ik al mijn klachten op een rij gezet en ben ik gaan zoeken op internet. Al mijn klachten gingen 1 kant op. Een aan ass gerelateerde stoornis. Mijn gedachten dingen terug naar de behandelaar die vermoede dat ik een aan ass gerelateerde stoornis had en wilde nu weten hoe en wat het presies zat.
Met deze vermoedens ben ik gericht naar de GGZ gegaan. Ik wilde onderzocht hebben wat er met mij aan de hand was! en ik wilde verder kunnen met mijn leven. ook mijn prive leven was ontregeld. Ik werkte op dat moment nog maar dat koste zo veel energie dat ik thuis niet bepaald de vrolijkste was en bijna geen energie had om ook maar iets te doen.
Na een jaar gewacht te hebben was het dan eindelijk zo ver. Ik kreeg onderzoeken.
Deze onderzoeken werden beoordeeld door een psygoloog die mij niet eens gezien had, dus alles werd beoordeeld aan de hand van de vragenlijsten die ik moest in vullen. Deze vragen lijsten zijn moment opnames dus voor een goede diagnose moest ik ook tenminste 1 gesprek hebben met een psygoloog. De eerste Diagnose was dus niet compleet en ik kon me er ook niet in vinden. ik heb op aanraden van mijn behandelaarster en de psygoloog die deze diagnose gesteld heeft een second opinion aangevraagd. Mede omdat mijn diagnose nog al complex was.
Na een paar weken had ik een afspraak met een psygologe voor een gesprek. Ze heeft de onderzoeksresultaten bekeken en mij geobserveerd.
Hieruit blijkt dat ik met zekerheid dat ik in het ass zit. Ik heb autisme.
Mijn officiele diagnose is:
PDD-Nos en
ADD
Na meerdere opleidingen niet afgemaakt te hebben ben ik gaan werken.
Ik liep hier tegen verschillende dingen aan, raakte in een depressie en kwam thuis te zitten. Ook hier mee ben ik weer hulp gaan zoeken. Het moest toch ergens van daan komen dat ik niet goed kon functioneren... Deze hulp verleners hebben (ondanks het dossier waar in staat dat ik naar alle waarschijnlijkheid een aan ass gerelateerde stoornis had) vrij weinig voor mij kunnen betekenen. Ze behandelde de bovenliggende problemen en doken er niet dieper in. Zo kwam het dat het steeds een poosje goed ging en ik daarna weer terug zakte.
Ik ben opgenomen geweest omdat ik het leven helmaal zat was en niet met de spanningen om me heen kon leven. Hier hebben ze (balve rust en struktuur) niks voor me kunnen doen.
Na een hele tijd thuis gezeten te hebben ben ik weer aan het werk gegaan. Ik was het thuis zitten zat en wilde werken. Aan mijn wilskracht lag het niet maar ook hier ging het mis. Weer liep ik tegen problemen op waar ik niks mee kon.
Uiteindelijk heb ik al mijn klachten op een rij gezet en ben ik gaan zoeken op internet. Al mijn klachten gingen 1 kant op. Een aan ass gerelateerde stoornis. Mijn gedachten dingen terug naar de behandelaar die vermoede dat ik een aan ass gerelateerde stoornis had en wilde nu weten hoe en wat het presies zat.
Met deze vermoedens ben ik gericht naar de GGZ gegaan. Ik wilde onderzocht hebben wat er met mij aan de hand was! en ik wilde verder kunnen met mijn leven. ook mijn prive leven was ontregeld. Ik werkte op dat moment nog maar dat koste zo veel energie dat ik thuis niet bepaald de vrolijkste was en bijna geen energie had om ook maar iets te doen.
Na een jaar gewacht te hebben was het dan eindelijk zo ver. Ik kreeg onderzoeken.
Deze onderzoeken werden beoordeeld door een psygoloog die mij niet eens gezien had, dus alles werd beoordeeld aan de hand van de vragenlijsten die ik moest in vullen. Deze vragen lijsten zijn moment opnames dus voor een goede diagnose moest ik ook tenminste 1 gesprek hebben met een psygoloog. De eerste Diagnose was dus niet compleet en ik kon me er ook niet in vinden. ik heb op aanraden van mijn behandelaarster en de psygoloog die deze diagnose gesteld heeft een second opinion aangevraagd. Mede omdat mijn diagnose nog al complex was.
Na een paar weken had ik een afspraak met een psygologe voor een gesprek. Ze heeft de onderzoeksresultaten bekeken en mij geobserveerd.
Hieruit blijkt dat ik met zekerheid dat ik in het ass zit. Ik heb autisme.
Mijn officiele diagnose is:
PDD-Nos en
ADD
Ik ben trots op jou
BeantwoordenVerwijderenXXX love you