Dat ik (wij) zelf weten hoe het zit wilt niet zeggen dat de buitenwereld soms vreemd naar de situatie kijkt.
Net verhuist naar een 1 gezins woning, de een werkt en de ander is full-time huisvrouw. Wel lekker makkelijk voor die ander. Een beetje het huishouden doen, beetje boodschappen en koken.. een luize leventje.
Maar wat de mensen niet zien is dat "huisvrouwje spelen" een fulltime baan is voor iemand die elke dag weer tegen de stroming in moet zwemmen.
Gister avond lag ik in bed en toen had ik ineens een ingeving hoe ik Autsme voor Dummies kon uitleggen. Een deel er van heb ik al gedaan door autisme te vergelijken met Computers, maar dat is maar een klein deel.. het deel van hoe de hersens functioneren.
Hoe leg je nou aan leken uit hoe moeizaam de dagelijkse dingen verlopen als je dat gaat vergelijken met niet autisten.
je kan het zien als een zee...
je wordt wakker.. gaat naar je werk.. komt thuis, gaat eten en doet nog wat aan je huishouden en gaat slapen.
Voor het gros van de mensheid is dat te vergelijken met op staan, het strand op lopen, de zee in.. de hele dag zwem je overal door heen en komt weer op het strand en duikt je bed in... en natuurlijk kan het wel eens anders gaan dan je wilt.. dat het zand op het strand zo losjes is dat je er bijna niet door heen komt.. of dat je een keer tegen de stroming op moest zwemmen. Over het algemeen komt dat sporadisch voor.
Bij mij ligt dat net even anders. ik wordt wakker.. baan me een weg door het losse zand en als ik de zee in ga wordt ik overspoeld met golven en moet ik tegen de stroming in worstelen om maar iets te kunnen bereiken.
Gelukkig ben ik een vechter.. en kom ik uiteindelijk waar ik wezen moet maar om dat doel te bereiken moet ik vechten met alle kracht die ik in me heb.
Hou dat maar eens een paar weken/maanden/jaren vol..
Op sommige dagen is die stroming zo sterk dat ik er niet tegen in kan zwemmen. Op die dagen heb ik geen keus dan pas op de plaats te maken en moet ik uitstellen wat ik van plan was om te doen. Helaas komen die dagen wekelijks voor.
Als er een drukke week achter de rug is bijvoorbeeld, of als we veel spanningen zijn. Dan is er gewoonweg geen kracht meer over om tegen die stroming in te zwemmen.
Het is aan de buitenkant dus niet te zien hoe moeilijk iemand het kan hebben met de dagelijkse dingen in het leven. Het is heel erg makkelijk om je eigen af te vragen waar iemand nou de huur van betaald of om vooroordelen te hebben. Als mensen zich nou ook met gemak willen verdiepen in de mede mens, en proberen te begrijpen wat er aan de hand is dan wordt er al een heeeeeel klein stukje van die stroming weg gehaald.....
donderdag 9 april 2009
woensdag 1 april 2009
Autist vergelijken met PC
Autisme is heel erg goed te vergelijken met een PC.
Dit lijkt de enige manier te zijn om leken een beetje begrijpbaar te kunnen uitleggen wat er aan de hand is.
Hieronder een aantal voorbeelden
voorbeeld 1:(programma's)
de pc aanzetten = wakker worden
ontbijten = programma 1 dat wordt opgestart
ontbijtbordje opruimen = programma 2
Als ik wordt gestoort tijdens het opruimen dan loopt dat programma vast, er wordt dus een 3e programma gestart, programma 1 is afgeloten, 2 staat vast en 3 loopt.
Om programma 2 af te sluiten moet ook programma 3 gesloten worden en dan moet er weer terug gegaan worden naar programma 2.. systheem beheer moet gestart worden om te kijken wat er aan de hand is. conclusie is : programma 2 is vast gelopen. Dit programma moet dan gewist worden en weer opnieuw opgestart worden, pas dan kan ook programma 2 goed uitgevoert worden en gesloten worden.
Hoe meer storingen , hoe meer programma's er vast lopen.
Stel nou dat programma 2 al vast loopt, 3 wordt gestart en ook die loopt vast door dat er plots een programma 4 gestart wordt, dan wordt het dus een grote chaos en dan duurt het even voor dat alle programma's op de correcte manier afgeloten worden.
Het komt ook voor dat een programma niet af te sluiten is. Die staat zo vast dat er geen beginnen aan is. vaak is dan een harde reset nodig. een harde reset betekend in mijn geval dat het dagen kan duren voor dat alles weer normaal is en de chaos verdwenen is.
Voorbeeld 2: (virusscanner)
Net als op internet heel veel spam en pop-ups zijn is er in het leven van een Autist ook ruis.
Als op de PC de viruscanner niet meer (goed) functioneerd dan krijg je heel veel rotzooi binnen op je harde schijf en raakt je pc vervuilt. hierdoor kunnen er grote problemen ontstaan, bijvoorbeeld dat je sommige programma's niet meer kunt openen of sluiten.
Zo gaat dat ook bij autisten, alleen moet je hierbij de virusscanner zien als een filter. Het filter van een autist werkt niet zoals het bij "niet autisten" werkt.
Natuurlijk is geen autist gelijk en heeft niet iedereen er in de zelfde mate last van maar als je er wel last van hebt kan het grote gevolgen hebben.
Filteren van geluiden/bewegingen/kleuren/vormen lukt niet, waardoor alles tegelijk binnen komt en je overspoelt wordt door prikkels. Net als een pc op tilt kan slaan kan dat bij autisten dus ook gebeuren.
Om het filter schoon te houden en te zorgen dat het nog enigzins werkt is het van groot belang dat alles met stapjes gedaan wordt. Er komt iets binnen, dat moet verwerkt worden voor dat er weer iets nieuws naar binnen kan.
Zelf het updaten van de viruscanner is te vergelijken.
Als een scanner niet upto date is zal hij er waarscheinlijk virussen doorlaten. Hij zal ze pas tegen houden als hij geupdate is en herkent dat het een virus is.
Autisten kunnen ook updaten, ze leren van alle nieuwe dingen, als er iets binnen komt wat voor veel problemen zorgt dan zal hij dit de volgende keer zeker niet meer binnen laten.
voorbeeld 3: (schijfopruiming)
De prullenbak, schijfopruiming en defragmentern zijn zeer belangrijke elementen om je pc schoon te houden en om schrijfruimte te hebben om programma's te instaleren. Doe je dit niet met regelmaat dan kan het zijn dat je nieuwe programma's niet meer kan instaleren, dat je foutmeldingen krijgt bij het downloden en dat je pc zo traag wordt dat het uren duurt voor dat je programma eenmaal geladen is, en wil je er nog 1 laden dan loopt de boel vast.
Zo werkt het ook in het brein van een Autist. een voorbeeld hierbij is als je door gaat en door gaat zonder rust te nemen om alles te verwerken dan komt je schijf zo vol te staan dat je geen informatie meer kan verwerken, en dat het kleinste ding dat je moet doen al te veel is, gewoon omdat je energie op is, je prullenbak zit al vol, je schijf is niet opgeruimt en er is al helemaal niet gedefragmenteerd. Ga je nog iets verder dan crashed je harde schijf
Zo ver heb ik het ook laten komen. Ik had er geen idee van dat ik rustig aan moest doen, dat ik regelmatig moest opruimen en defragmenteren. Ik wist immers niet dat het bij mij niet zo werkte als bij het gros van de mensen, ik zag hun dingen doen en handelen en dacht dat ik dat ook moest kunnen dus ging ik door en door en door, zette bij elk ding dat ik moest doen de knop om (harde reset). Op een gegeven moment was die knop kapot en kon ik niet anders dan hulp vragen bij het opruimen en defragmenteren.
Nu krijg ik er programma's bij om te voorkomen dat dat nog een keer gebeurt, en een virusscanner die elke keer maar weer geupdate wordt.
Op dit moment weet ik het niet beter te verwoorden dan op deze manier. vragen staat vrij....
Dit lijkt de enige manier te zijn om leken een beetje begrijpbaar te kunnen uitleggen wat er aan de hand is.
Hieronder een aantal voorbeelden
voorbeeld 1:(programma's)
de pc aanzetten = wakker worden
ontbijten = programma 1 dat wordt opgestart
ontbijtbordje opruimen = programma 2
Als ik wordt gestoort tijdens het opruimen dan loopt dat programma vast, er wordt dus een 3e programma gestart, programma 1 is afgeloten, 2 staat vast en 3 loopt.
Om programma 2 af te sluiten moet ook programma 3 gesloten worden en dan moet er weer terug gegaan worden naar programma 2.. systheem beheer moet gestart worden om te kijken wat er aan de hand is. conclusie is : programma 2 is vast gelopen. Dit programma moet dan gewist worden en weer opnieuw opgestart worden, pas dan kan ook programma 2 goed uitgevoert worden en gesloten worden.
Hoe meer storingen , hoe meer programma's er vast lopen.
Stel nou dat programma 2 al vast loopt, 3 wordt gestart en ook die loopt vast door dat er plots een programma 4 gestart wordt, dan wordt het dus een grote chaos en dan duurt het even voor dat alle programma's op de correcte manier afgeloten worden.
Het komt ook voor dat een programma niet af te sluiten is. Die staat zo vast dat er geen beginnen aan is. vaak is dan een harde reset nodig. een harde reset betekend in mijn geval dat het dagen kan duren voor dat alles weer normaal is en de chaos verdwenen is.
Voorbeeld 2: (virusscanner)
Net als op internet heel veel spam en pop-ups zijn is er in het leven van een Autist ook ruis.
Als op de PC de viruscanner niet meer (goed) functioneerd dan krijg je heel veel rotzooi binnen op je harde schijf en raakt je pc vervuilt. hierdoor kunnen er grote problemen ontstaan, bijvoorbeeld dat je sommige programma's niet meer kunt openen of sluiten.
Zo gaat dat ook bij autisten, alleen moet je hierbij de virusscanner zien als een filter. Het filter van een autist werkt niet zoals het bij "niet autisten" werkt.
Natuurlijk is geen autist gelijk en heeft niet iedereen er in de zelfde mate last van maar als je er wel last van hebt kan het grote gevolgen hebben.
Filteren van geluiden/bewegingen/kleuren/vormen lukt niet, waardoor alles tegelijk binnen komt en je overspoelt wordt door prikkels. Net als een pc op tilt kan slaan kan dat bij autisten dus ook gebeuren.
Om het filter schoon te houden en te zorgen dat het nog enigzins werkt is het van groot belang dat alles met stapjes gedaan wordt. Er komt iets binnen, dat moet verwerkt worden voor dat er weer iets nieuws naar binnen kan.
Zelf het updaten van de viruscanner is te vergelijken.
Als een scanner niet upto date is zal hij er waarscheinlijk virussen doorlaten. Hij zal ze pas tegen houden als hij geupdate is en herkent dat het een virus is.
Autisten kunnen ook updaten, ze leren van alle nieuwe dingen, als er iets binnen komt wat voor veel problemen zorgt dan zal hij dit de volgende keer zeker niet meer binnen laten.
voorbeeld 3: (schijfopruiming)
De prullenbak, schijfopruiming en defragmentern zijn zeer belangrijke elementen om je pc schoon te houden en om schrijfruimte te hebben om programma's te instaleren. Doe je dit niet met regelmaat dan kan het zijn dat je nieuwe programma's niet meer kan instaleren, dat je foutmeldingen krijgt bij het downloden en dat je pc zo traag wordt dat het uren duurt voor dat je programma eenmaal geladen is, en wil je er nog 1 laden dan loopt de boel vast.
Zo werkt het ook in het brein van een Autist. een voorbeeld hierbij is als je door gaat en door gaat zonder rust te nemen om alles te verwerken dan komt je schijf zo vol te staan dat je geen informatie meer kan verwerken, en dat het kleinste ding dat je moet doen al te veel is, gewoon omdat je energie op is, je prullenbak zit al vol, je schijf is niet opgeruimt en er is al helemaal niet gedefragmenteerd. Ga je nog iets verder dan crashed je harde schijf
Zo ver heb ik het ook laten komen. Ik had er geen idee van dat ik rustig aan moest doen, dat ik regelmatig moest opruimen en defragmenteren. Ik wist immers niet dat het bij mij niet zo werkte als bij het gros van de mensen, ik zag hun dingen doen en handelen en dacht dat ik dat ook moest kunnen dus ging ik door en door en door, zette bij elk ding dat ik moest doen de knop om (harde reset). Op een gegeven moment was die knop kapot en kon ik niet anders dan hulp vragen bij het opruimen en defragmenteren.
Nu krijg ik er programma's bij om te voorkomen dat dat nog een keer gebeurt, en een virusscanner die elke keer maar weer geupdate wordt.
Op dit moment weet ik het niet beter te verwoorden dan op deze manier. vragen staat vrij....
Abonneren op:
Posts (Atom)