donderdag 9 april 2009

en de grote vraag blijft: waar betaald ze nou de huur van

Dat ik (wij) zelf weten hoe het zit wilt niet zeggen dat de buitenwereld soms vreemd naar de situatie kijkt.
Net verhuist naar een 1 gezins woning, de een werkt en de ander is full-time huisvrouw. Wel lekker makkelijk voor die ander. Een beetje het huishouden doen, beetje boodschappen en koken.. een luize leventje.

Maar wat de mensen niet zien is dat "huisvrouwje spelen" een fulltime baan is voor iemand die elke dag weer tegen de stroming in moet zwemmen.

Gister avond lag ik in bed en toen had ik ineens een ingeving hoe ik Autsme voor Dummies kon uitleggen. Een deel er van heb ik al gedaan door autisme te vergelijken met Computers, maar dat is maar een klein deel.. het deel van hoe de hersens functioneren.
Hoe leg je nou aan leken uit hoe moeizaam de dagelijkse dingen verlopen als je dat gaat vergelijken met niet autisten.

je kan het zien als een zee...

je wordt wakker.. gaat naar je werk.. komt thuis, gaat eten en doet nog wat aan je huishouden en gaat slapen.
Voor het gros van de mensheid is dat te vergelijken met op staan, het strand op lopen, de zee in.. de hele dag zwem je overal door heen en komt weer op het strand en duikt je bed in... en natuurlijk kan het wel eens anders gaan dan je wilt.. dat het zand op het strand zo losjes is dat je er bijna niet door heen komt.. of dat je een keer tegen de stroming op moest zwemmen. Over het algemeen komt dat sporadisch voor.
Bij mij ligt dat net even anders. ik wordt wakker.. baan me een weg door het losse zand en als ik de zee in ga wordt ik overspoeld met golven en moet ik tegen de stroming in worstelen om maar iets te kunnen bereiken.
Gelukkig ben ik een vechter.. en kom ik uiteindelijk waar ik wezen moet maar om dat doel te bereiken moet ik vechten met alle kracht die ik in me heb.
Hou dat maar eens een paar weken/maanden/jaren vol..

Op sommige dagen is die stroming zo sterk dat ik er niet tegen in kan zwemmen. Op die dagen heb ik geen keus dan pas op de plaats te maken en moet ik uitstellen wat ik van plan was om te doen. Helaas komen die dagen wekelijks voor.
Als er een drukke week achter de rug is bijvoorbeeld, of als we veel spanningen zijn. Dan is er gewoonweg geen kracht meer over om tegen die stroming in te zwemmen.

Het is aan de buitenkant dus niet te zien hoe moeilijk iemand het kan hebben met de dagelijkse dingen in het leven. Het is heel erg makkelijk om je eigen af te vragen waar iemand nou de huur van betaald of om vooroordelen te hebben. Als mensen zich nou ook met gemak willen verdiepen in de mede mens, en proberen te begrijpen wat er aan de hand is dan wordt er al een heeeeeel klein stukje van die stroming weg gehaald.....

3 opmerkingen:

  1. het is voor de meeste mensen al niet gemakkelijk om niet te verdrinken in de dagdagelijkse dingen. Als je dan nog autisme ofzo hebt is het soms helemaal niet te doen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. je bent een kei in mijn ogen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Als mama zie ik onze dochter van 9 dagelijks stroomopwaarts zwemmen. Ze komt terug op het strand aan, is een paar keer kopje onder gedoken, en is dood-op als ze het strand bereikt.
    en de toeschouwers?
    die kijken ernaar en zeggen: ze kan toch zwemmen?

    BeantwoordenVerwijderen