Lapje tekst

ooit schreef ik deze woorden met de hoop er een lied mee te kunnen maken. dat is niet helemaal goed uitgepakt maar de tekst blijft mooi

Als je haar ziet lopen
Denk je daar loopt gewoon een vrouw
Van buiten niks te zien
Maar Van binnen in de rouw
Ze heeft geen gebroken benen
Geen mitella om haar arm
Geen steun om haar nek
Geen ontstoken blindedarm
als je met haar praat denk je:
er is niks aan de hand
er is ook niks te zien,
het zit aan de binnenkant
Haar beperking is niet zichtbaar
Geen mens die het zo ziet
Alleen als je dichterbij komt
En dan nog zie je het soms niet

Haar hersens in de konkels
Maar zeker niet dom
Wie denkt dat ze niet denken kan
Is zelf heel erg stom
Overspoeld door emoties,
impulsen van buiten af
gedachten en gevoelensen
ze is weer terug bij af
tijd om te herstellen
die krijg ze bijna niet
haar omgeving verlangt andersen
niemand die dat ziet
paniek gaat overheersen
de bergen zijn te hoog
alleen in haar eigen wereld
daar is het veilig en droog
haar wereld heet autisme
haar wereld is zo klein
hoe groter hij gaat worden
hoe minder ze kan zijn

Wat ze zo graag zou willen
is geen geld geen kapitaal
ze wil een gelukkig leven
vreugdevol en sociaal
niet alles is even haalbaar
dat is wat ze accepteren moet
met rust en kleine stapjes
gaat het nu redelijk goed
soms laat ze niks van zicht horen
dat is een bittere pil
maar haar hersens kunnen niet verwoorden
wat ze zo graag zeggen wil
geef haar tijd en laat haar komen
op haar eigen moment
ze is je niet vergeten
ze is gewoon niet zoals jij bent
een overzichtelijk leven
is wat ze nodig heeft
push haar niet in dingen
zodat ze gelukkig verder leeft