woensdag 8 juli 2009

overprikkeld

Het kan ook niet uitblijven natuurlijk. Na en paar weken dat het (heel) goed/redelijk/goed/matig/redelijk is gegaan komt er natuurlijk ook weer de dag dat het niet goed gaat. Afgelopen maandag hadden we een "lijstje" dag. Je weet wel.. zo'n dag waarop zo veel moet gebeuren dat je het aan de hand van een lijstje moet doen.
De dag begon zo goed en zo fijn dat ik nog tegen mn vriendin zei " Het wordt vandaag een goede dag!" de eerste paar dingen gingen heel erg vlot en het grootste deel van het lijstje was al door geschrapt.. de dingen die we thuis moesten doen waren gedaan. Maar nu de dingen buitens huis.

Ziekenhuis
Dierenarts
Apotheek
Boodschappen
Tanken en Banden pompen

Het lijkt niet veel en hoewel ik al wel moe begon te worden en mn aandacht er niet meer zo heel erg goed bij kon houden dacht ik: dat doen we wel eventjes.

In het ziekenhuis begon ik al overprikkeld te raken maar dacht dat het nog wel zou gaan. We moesten immers alleen nog maar een paar dingetjes ophalen waar we al voor gebeld hadden.
Uiteindelijk waren we dus niet (zoals gedacht) gelijk klaar bij de dierenarts. We zijn zeker een uur bezig geweest om alleen maar medicijnen op te halen voor de ratten en overleggen wat en hoe we het het beste konden doen. De assistende moest overleggen, medicatie opzoeken, mag het wel mag het niet gegeven worden voor de kleintjes, weer overleggen, weer opzoeken, weer overleggen, en uiteindelijk moeten we toch vrijdag nog terug om een monstertje te laten nemen van de huid van 1 van de ratjes :-(. Maar goed.. na een half uur had ik het gehad en ging een peuk doen buiten.. dat werd dus "in de auto" want in die stortbui was geen optie.
K zal niet helemaal in datail gaan treden maar om een lang verhaal kort te maken ben ik door al het overleg, opties en besluiten nemen totaal overprikkeld en toen moesten we de rest nog doen.

Eerst maar even naar huis om op het gemakje wat te drinken en dan de rest maar gaan doen.
Bij de Appo was het natuurlijk heel erg druk. We waren al aan de late kant en na 16.00 zijn er standaard 10 tot 15 man voor je. We hadden gelukkig een meevallertje. Er lag nog een nummertje op het apparaat dat ons een flinke voorsprong gaf.

Gelijk maar even de boodschappen gedaan. Snel snel pakken en weg wezen. Thuis gekomen nog even snel koken, afwassen en de was ophangen, de bandjes van de auto snel doen en voor de TV ploffen.

De dag er na, (Gister) was ik dus zo overprikkeld dat ik niet eens de fiets op durfde om naar therapie te gaan. Dus maar gebeld en overlegt, en besloten de afspraak te verzetten. De last gleed meteen van mn schouders en ik kon beginnen met opladen en ontprikkelen.

Moraal van het verhaal. Werk niet met lijstjes!!! als het niet in je hooft past, dus te veel is om te onthouden, dan overspoel je je zelf en gaat het mis!

2 opmerkingen:

  1. Bij jou komt er, als ik jouw blog zo lees, tenminsten nog iets van bezigheden terrecht. Ik ben zelf ook autistisch en ben daardoor vrijwel tot niets instaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik herken mij in je verhaal van overprikkeld zijn.
    Dacht daarbij dat ik best wel eens hoog sensitief zou kunnen zijn.
    Voel mij al mijn hele leven "anders", en dat wordt alleen maar erger. Ik ben 33 jr.
    Op welke leeftijd wist jij dat je autistisch was en hoe kwam je daar dan achter?

    Gr. Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen