UWV

Mijn werkgever wilt mij ontslaan. Op zich vind ik dat helemaal niet erg. Terug daar gaan werken is een onmogelijke zaak aangezien daar de "stres factor" nooit weg genomen kan worden, welke functie ik ook zou gaan bekleden. Nu zijn ze dus bezig met een ontslagprocedure en heb ik rechtshulp ingeschakeld.
Wettelijk gezien mogen ze me helaas nog niet ontslaan omdat ik (ondanks dat ik gebruik heb gemaakt van de wet Amber en terug gevallen ben in de WAO) nog geen 2 jaar "ziek" ben.

Vandaag werd ik gebeld door zowel het UWV als het Reïntergratie bureau om mijn verhaal te doen.
Ja meneer van het Reintergratie bureau, u mocht bij bellen hoewel ik geen nut zie tot deelname op het moment. Ik zit nog midden in de malle molen van therapie in en therapie uit. Nee ik overzie zelf mijn huishouden niet, laat staan dat ik in staat ben om naast mijn therapieën mee te doen aan een Reïntergratie programma
Nee mevrouw van het UWV, mijn situatie is nog steeds niet veranderd. aangegeven is ook na het gesprek bij de arboarts (die denkt dat ik na 6 maanden wel weer kan gaan werken) dat zowel ik als het ggz en de bedrijsarts niet acht dat de situatie binnen korte termein zal verbeteren.

Na deze telefoontjes hoef ik dus
A nog niet deel te nemen aan het reintergratie programma
B nog niet op herkeuring en ben ik vooralsnog nog steeds 80/100% afgekeurd. En is het het uwv nu eindelijk duidelijk dat de reden van in beroep gaan op het ontslag puur juridisch is, omdat ik geen problemen wens te krijgen als ik weer uit de wao kan krabbelen.

Januarie 2010, dan mag wettelijk gezien de ontslagvergudding verleend worden. Ik kijk er naar uit! In de tussen tijd vechten voor meer energie, vechten voor overzicht, mijn eige grenzen met mn ogen dicht leren herkennen, uitvogelen hoe ik mijn leven zo kan inrichten dat ik uiteindelijk weer in staat zal zijn om wat te kunnen werken en het huis bij kunnen houden en nog energie over hebben om te genieten van het leven.