Raar?

de douche momenten zijn ideaale momenten om tot rust te komen en om je gedachten te laten gaan. Mijn gedachten brachten me vanochtend op mijn jeugd.
Mijn ouders vertelde me dat ik als klein kindje in de box zat en dat mijn vader de kamer binnen kwam. Ik hoorde zn stem en was helemaal blij. Maar waar ik ook keek ik zag mijn vader niet!
Hij had namelijk voor zijn werk zn baard af moeten schreren.
In mijn ogen was mijn papa de man met de baard. Dus ik zette het op een janken en het was pas goed toen hij me vast pakte en ik zn geur herkende als die van mijn papa.

Er flitste nog zo'n moment door mijn brein.
Als klein meisje was ik bij mijn opa en oma. Ik wachte hier op mijn moeder die naar de kapper ging. Mijn opa zag mn moeder aan komen. Toen de deur open ging ging ik me verstoppen achter de stoel, om mn moeder te verrassen. Zo van "Hier ben ik!" Ik wilde heel vrolijk te voorscheinspringen, maar toen ik spiekte zag ik daar wel een vrouw staan maar niet mijn moeder. Mijn moeder had niet zulke krullen. Ik weer in tranen "jij bent mijn mama niet!"
Ik kan me voorstellen dat dat voor mijn moeder niet leuk was om te horen. Mijn opa en oma er gelijk tegen in "Doe toch niet zo raar!" Maar ik was echt in de volle overtuiging dat dat mijn moeder niet was. Toen ik haar eenmaal hoorde praten werd ik weer wat rusitger en besefte ik dat het wel mijn moeder was maar dat ze er anders uitzag vond ik heel moeilijk te vatten.

Nu ik daar zo op terug kijk denk ik: Niet zo gek, je bent autistisch, DUH! maar dat wisten we op dat moment nog niet. Op dat moment werd er voor de zoveelste keer gezecht: Doe niet zo raar!

Ik heb ooit eens horen zeggen dat het zinnetje wat je het vaakst hebt gehoord klopt. Dat ben je.
Krijg je veel te horen dat je lief bent, dan mag je aannemen dat je ook echt lief bent.
Het zinnetje dat ik het meeste gehoord heb is: Doe niet zo raar. Mag ik dan ook aanmenen dat ik ook echt raar ben?
Nee. Deze stelling klopt van geen kant. Ik ben niet raar. Ik ben Autistisch, maar niet raar.